وصف شدنی نیس غروب شلمچه..

وصف شدنی نیس طلاعیه..

وصف شدنی نیس قبر شهید علم الهدی..

******

خیلی خیلی خیلی سفر خوبی بود..

این سفر سال 90و معنوی تموم کرد عاااالی بود هم سفر هم بعد از اینکه رسیدیم شهرمون..

واااااای چه عیدیایی از شهدامون گرفتیم..

بعد از اینکه از جنوب اومدیم..حدودا دوروز بعدش قرار گذاشتیم با بچه های همسفر بریم بیمارستان شهرمون به مریضا سر بزنیم..

دمه در بیمارستان که جمع شدیم..خواهرم گفت..دختر خالم که پیش خونه ی اقا حسن زاده میشینه..گفت اقای حسن زاده ی املی تشریف اوردن..

بعد یهو..تصمیم گرفتیم بریم سمت خونشون..

وقتی رسیدیم دمه در خونشون..بعد ار چند زنگ یه اقایی که میگن دامادشونه اومد دمه در واجازه نداد با اقا دیدار داشته باشیم

 وبا عصبانیتی حرف میزدند و می گفتن خانم سرگردان نباشن وبا محرمشون بیان..

بزرگتر ما زنگ زد به پسر کوچیکش که بیاد شاید اقا قبول کرد.. بعد گفتیم الان مریضا منتظر ماهستن بریم اول به مریضا سر بزنیم بعد بیایم شاید اقا قبول کرد..رفتیم سر زدیم..

واااای چه وضعی انگار رفتیم خانه سالمندان..همه پیرزنا وپیر مردا گله داشتن که بچه هامون به ما سر نمیزنن..همه میگن ما کارداریم..به اون خانم مسن گفتیم..چیزی احتیاج ندارین گفتن من هیچ چیزی نمیخوام فقط میخوام یه نفر با من صحبت کنه دل ما قشنگ ریش ریش شد اشکمون هم سرازیرررر...

خلاصه خیلی ناراحت کننده بود.

******

بعداز اینکه کارمون تمام شد دوباره حرکت کردیم سمت خونه ی اقای حسن زاده..

اقای حسن زاده رفته بودن هواخوری..

ماکه درزدیم خونشون..اون اقا با روی گشاده اومد بیرون گفت منتظر بمونین الان اقا ازبیرون تشریف میارن

وااااااااااااااای ماروداری...اوففففففففففف خییییلی استرسی بود

ما کوچه باز کردیم تا اقا تشریف بیارن..بعد گفتن خانما یه طرف بایستن اقا از دوطرف خانما رد نمیشن..

ماهم همه یه طرف ایستادیم..بعد از انتظار نه چندان طولانی اقا اومد..

ماشین وارد کوچه شد..وقتی پیاده شدن..با همون لحجه ی قشنگشون و  مهربانانه گفتن

- شما چرا اینجا جمع شدین؟؟

-خجالت زدم کردین..

واااااای این صحنه بهترین صحنه بود برامون

از اول صف ما تا اخرصفمون به تک تک چشمامون خیره شد نگاه کرد..

من خیلی بدجور گریه میکردم البته بی صدا..

وقتی به من رسید..و منو نگاه کرد بعد که داشت میرفت بعدی رونگاه کنه..خواهرم میگه دوباره چشمشو برگردوند تو

تورو نگاه کرد..واااای حالا نمیدونم چرا؟به خاطر گریه هام بود!نمیدونم..

بعد که سکانس نگاه کردن تمام شد..گفتن من که نمیتونم همه ی شما رو دعوت کنم..ببخشید

گفتن انشاالله عاقبت به خیر بشین..

پسر خانمی که همراه مابود که اون خانمه یه جورایی مسعول ما هستن..اخه تو جنوب ایشون مسعولیت مارو به عهده داشتن..

پسرشون که رفتن دست اقارو ببوسن..با عصاشون جلوشو گرفت..بعد که داشت خدا حافظی میکرد گفت خداحافظ اقای دست بوس..

اقای حسن زاده که داشتن میرفتن گفتن دعاگوی همه ی شما هستم..واای این حرفش خیلی خوشحالمون کرد..اخه ایشون که دروغ نمیگن..حتما دعا میکنن..دعای ایشونم که ردخور نداره

اینم یکی از عیدیای شهدا به ما بود..

الحمدلله

*********

دوستای خوبم اونجا دوستانی که التماس دعا گفتن اسماشون تو یه برگه نوشتم زیر برگه براشون دعاکردم 

 انداختم تو ابلفضلیه ی طلاعیه..

الهم عجل لولیک الفرج